Szlakiem Żydów Warszawskich


Szlakiem Żydów WarszawskichTrasa nr. 1. MIRÓW

Zachodnie rubieże Śródmieścia z kwartałami dawnego Mirowa, Grzybowa i Leszna, są dziś zakątkiem, gdzie zachowało się najwięcej z dawnej żydowskiej Warszawy.

Proponowana trasa: Plac Grzybowski (synagoga Nożyków) ulice: Próżna, Twarda, ulice: Złota – fragment muru getta, Żelazna, Chłodna, Elektoralna. Plac Bankowy (dawna Wielka Synagoga). Zachodnie rubieże Śródmieścia z kwartałami dawnego Mirowa, Grzybowa i Leszna, są dziś zakątkiem, gdzie zachowało się najwięcej z dawnej żydowskiej Warszawy.


Trasa nr. 2 PRAGA

Proponowana trasa: ul. Jagiellońska (miejsce po Okrągłej Synagodze i budynek dawnego Domu Sierot oraz dawnej mykwy) ul. Kłopotowskiego / ul. Sierakowskiego (budynek dawnego Żydowskiego Domu Akademickiego), ul. Okrzei / ul. Sierakowskiego (budynek byłego Gimnazjum Praskiego, którego absolwentem był m.in. Janusz Korczak), ul. Okrzei (kamienica Pod Sowami)  kwartałem dawnej Szmulowizny (która swego czasu stała się „siedliskiem wszystkich odpadów wielkiego miasta”, ale która do dziś we wspomnieniach starych prażan pozostaje w obrazach piątkowych wieczorów, gdy ciemne dotąd okna kamienic rozświetlały tysiące szabasowych świec).

Praga zajmuje w dziejach żydowskiej Warszawy pozycję odrębną. Od 1768 roku nie obowiązywało tu prawo zakazu osiedlania się – dlatego wspólnota praska była starsza i początkowo większa niż w lewobrzeżnej Warszawie.  Do końca zachowała swój żydowsko-handlowy charakter. Działały tu magazyny, do których sprowadzano dobra z całego Mazowsza: tu dokonywano wielkich transakcji handlowych z przeładunkiem towarów na barki wiślane, kolej i kolejki wąskotorowe. Praga znana była z dobrych stosunków społeczności polskiej i żydowskiej. Podkreślano to zawsze, dokonując porównań z położeniem Żydów w lewobrzeżnej Warszawie.


Zobacz również: